Home / GÜNCEL / Cumartesi Yazıları / Film gibi ama değil!..

Film gibi ama değil!..

Cumartesi yazıları.

 

Geçen hafta, sıcak günün üstüne zınk diye inen kırkikindi artığı bir yağmurun yıkadığı, ıslak toprak kokulu akşamda ben, Cenap Hoca, Hoşaf Sami ve Shakspear Rıdvan oturup bir film izleyelim dedik. İzledik de…

Ardından, sallanan Salı sabahında, burada, Kocaçınar’ın altında şimdi o filmin kritiğini yapmak üzere toplandık. Sırçınar Film Festivali kapsamında, film eleştirisi ritüeline başlamak üzereyiz. Şiktan’ın Hatay’dan getirttiği cevizli kömbeler masanın ortasında. Etrafında usta işi karanfilli çayların rayihası.. Onunda etrafında sohbetin kıvrım kıvrım koyuluğu…

 

Bugün anlatıcı Shakspear Rıdvan. Doğal olarak sonelerle, alıntılarla bezenmiş bir anlatı olacağı şimdiden belli. Rıdvan uzuuun bir hak-hukla genzini temizleyip karanfilli çayından koca bir yudum aldıktan sonra söze giriyor nihayet.

Filmin adı:” Bir Kenarülke Polisiyesi.” diyor ve devam ediyor;

 

“ Güneş çarkında sinsi sinsi ilerleyen gölgelerden bileceksin, zamanın bir hırsız gibi sonsuzluğa yürüdüğünü. Sone; 77.

 

Evet zamanın sonsuzluğa yürüdüğü bir Kenarülke’de geçiyor film. Film bir biri ardına işlenen seri cinayetleri konu ediniyor. Kenarülke’nin madenleri birer canavar gibi, fabrikaları birer ejderha; patlamalarla, yangınlarla dur duraksız emekçileri yutuyor, yok ediyor. Küresel salgın ise bir başka ölüm makinesi. Gün geçmiyor ki ölüm haberleri çıkmasın.

Yetmiyormuş gibi, insanlar koca koca kentlerin orta yerinde, bir AVM inşaatında ya da sel sularında can veriyor.Ekonomi çökmüş, çaresizler intihar ediyor bir bir. Her gün bir kadın cinayeti manşetlerde.Ülkenin zulüm iktidarında  ölüm kol geziyor. “

 

Şiktan çayları tazelerken lafa giriyor; “ Hakkaten tam seri cinayetmiş yani. Peki, katil kim?”

 

“ Bekle, acele etme! Sadece bil ki katil burada patron maskesi takmakta.” diye sözü tekrar alan Rıdvan devam ediyor;

 

“ En tatlı şeyi bile acıya döndürüverir vardığı son, zambak çürümeye görsün, en çirkin ottan bile kötü kokar. Sone 94.

 

Evet, zambak hızla çürüyor ve kötü koku Kenarülke’ye bir sis gibi çöküyor. Bu kez zabit maskesi ile sahneye çıkan katil, ‘Paprika gazı’nı silah olarak kullanıyor. Şu vitrinlerde NATO gazı adıyla beş liraya alıcı bulabilen gaz ile, düpedüz, her kesin gözü önünde evladını arayan anaları, “yeter” diyen kadınları, avukatları, işçileri, toprağına sahip çıkmaya çalışan köylüleri kısacası önüne geleni gaza boğuyor, kol kırıyor katil.

Bir kere değil, iki kere değil onlarca kez, Doğu’da, Batı’da ve Kuzey’de, ülkenin her köşesinde vahşet kol geziyor.”

 

Dümenci Holi en irisinden bir kömbeyi lop diye ağzına atarak yamuk yamuk konuşuyor;

 

“ Yani katil hep bir maske ile dolaşıyor öyle mi? Merak ettim valla kim bu katil yahuu?”

 

“Ve Hamlet” diyor Rıdvan;

 

“İnsanı alın: nasılda usta elden çıkma bir eser, ne kadar soylu akıldan yana, yürüyüşüyle ne kadar heyecen verici ve kusursuz, davranışlarında bir melek sanki, kavrayışında neredeyse bir tanrı: Oysa, benim için bir toz zerresi! Hoşlanmıyorum artık insanoğlundan.”

 

 İşte tıpkı böyle, sadece Kenarülke değil Ortadünya insanından da hoşlanmıyor katil. Ortadünya’da komşuları ve komşularının komşuları içinde kargaşa, kaos yaratarak ölümleri tetikliyor. Etnisite ve mezhep ejderhalarının sırtını kaşıyor, kışkırtıyor. Toz zerresi kadar değer vermediği Ortadünya ülkelerindeki insanların kitleler halinde ölümüne sebep oluyor. “

 

Kasap Hüseyin; “ Vay be ustaların ustası bir seri katil bu valla. Görülmüş, işitilmiş şey değil. Peki ama kim bu katil? Halklar hiç rahatsız olmuyor mu bu durumdan?”

 

“ Bir kez daha Hamlet” dedi Rıdvan,Dinleyin!

 

Kim isterdi yorgun bir yaşamın altında homurdanmayı, terlemeyi, ölümden sonra bir şeylerin korkusu olmasaydı? Sınırlarını bir geçenin bir daha dönmediği, o bilinmeyen ülkenin korkusu şaşkına çevirmeseydi insanı. Ve bizleri, tanımadığımız dertlere koşup gitmektense başımızdakilere katlanmak zorunda bırakmasaydı. İşte bunları düşündükçe, birer ödlek olup çıkıyoruz hepimiz.”

 

İşte böyle ayakta kalanlar, yanlarında düşenleri görmüyorlardı. Zira sadece ellerine bakıyorlar ve dua edip sessizlikle onaylıyorlardı seri cinayetleri. Ve katil atamasını yapmadığı öğretenleri intihara sürüklüyor, eğitilmeyen harf bilmezler çocukları taciz ediyor, tarla, bağ-bahçe yollarında, taşımalı eğitim yollarında  ölümler sürüp gidiyordu.”

 

Rıdvan burada soluklanmak için durdu.

O durur durmaz, Kasap Hüseyin atıldı; “ Buldum katil Uşak!”

Dümenci Holi hemen itiraz etti; “ İşte yine çuvalladın Hüseyin Abi. Bu kez katil uşak değil. Katil!..”

 

Onlar ‘katil uşak mı, değil mi diye tartışırlarken Shakspear Rıdvan Hamlet’ten bir şeyler mırıldanıyordu;

 

” Var olmak ya da olmamak, işte düğüm burada; gözü dönmüş talihin fırlattığı taşların, okların acısına için için katlanmak mı daha soylu, yoksa bir dertler denizine karşı silaha sarılmak ve son vermek mi dertlere?”

 

Kemal Ulusaler…15.08.2020

 

Check Also

Yanıtlar (!)

  Cumartesi yazıları… Kemal Ulusaler…18 Temmuz 2020 Geçen hafta aklın hegemonyasından söz ettik ya, sorular …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir